Do zakończenia projektu pozostało:

"Dostosowanie Pałacu Przebendowskich/Radziwiłłów do nowych funkcji kulturalnych i edukacyjnych
w tym dla osób niepełnosprawnych"
dni
1
6
5
godz.
1
1
min.
1
8
sek.
5
5

Wczoraj – Dziś – Jutro, Wernisaż wystawy Ewy Urniaż – Szymańskiej



5 czerwca godz. 18.00, Galeria Brama Bielańska ul Czujna

Muzeum X Pawilonu Cytadeli Warszawskiej


Jak połączyć nowoczesność i tradycję? Jakim językiem mówić do Polaków, żeby dzieła były postrzegane jako swojskie, ale nie anachroniczne, żeby zachować więź z tradycją, lecz nie stracić kontaktu z dniem dzisiejszym? Wydaje się, że jest to problem kwadratury koła, łączenie godzin dzisiejszych z tymi, które minęły. Ewa Urniaż-Szymańska próbuje znaleźć rozwiązanie problemu w grafikach, które mówią o tym, co trwa i mija jednocześnie – o polskiej tożsamości. Wspomina o jej zakorzenieniu w historii, ale i o współczesnej sytuacji, zwłaszcza o obecnych zagrożeniach. Dlatego mimo eksperymentalnej, często wręcz zaskakującej formy, jej prace wydają się swojskie, są ważne i wciąż aktualne. Pokazują, że tożsamość to coś, co ostaje się w czasie, ale również – czego trzeba bronić.


Poza walorami estetycznymi prezentowane prace podziwiać można także na płaszczyźnie symbolicznej, gdyż każda z nich stworzona została jako komentarz lub zobrazowanie konkretnego problemu. Wiele miejsca w swojej twórczości poświęca problemom dzisiejszej Polski, czego świetnym przykładem jest praca Polska. Wczoraj Dziś Jutro?, której tytuł posłużył jako motyw przewodni całej wystawy. Dzięki kombinacji intrygującej warstwy wizualnej oraz problematyki współczesnego świata, podziwianie twórczości Pani Ewy jest nie tylko doznaniem wizualnym ale także intelektualnym. A to właśnie w sztuce jest najlepsze.


Ewa Urniaż – Szymańska

Artysta plastyk i nauczyciel. Ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w warszawskich Łazienkach. Jest też absolwentką Instytutu Wychowania Artystycznego

na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, gdzie zgłębiała tajniki grafiki warsztatowej w pracowni profesor Danuty Kołwzan‑Nowickiej, zakończone w 1982 roku dyplomem z zakresu litografii. Po studiach zajęła się pracą z dziećmi i młodzieżą oraz twórczością własną. Efektem tego jest udział w wielu wystawach zbiorowych i indywidualnych w kraju i innych państwach europejskich. Jej prace znajdują się w wielu prywatnych zbiorach. Przez pewien czas artystka związana była z grupą malarsko-

teatralną skupioną wokół malarza Henryka Stażewskiego. Potem nawiązała współpracę z grupą Barbakan, gdzie również eksponowała swoje prace malarskie. Z natury jest jednak

indywidualistką i najchętniej pracuje w zaciszu własnej pracowni pod Warszawą. Stale też współpracuje z galeriami w Wiedniu. Ulubioną techniką uprawianą przez Ewę Urniaż-Szymańską jest rysunek ołówkiem.