Do zakończenia projektu pozostało:

"Dostosowanie Pałacu Przebendowskich/Radziwiłłów do nowych funkcji kulturalnych i edukacyjnych
w tym dla osób niepełnosprawnych"
dni
6
9
godz.
0
4
min.
2
1
sek.
0
1

Galeria Jednego Obiektu. „Droga zagłady”, rzeźba Zofii Pociłowskiej-Kann.


Muzeum Więzienia Pawiak

czwartek 4 maja 2017 r. o g. 12.00

 

Prezentacja w cyklu

Galeria Jednego Obiektu:

 

Droga zagłady

 

rzeźba autorstwa Zofii Pociłowskiej

materiał: terakota i drewno

czas powstania: 1991–1993

zbiory Muzeum Niepodległości w Warszawie, nr inw: Rz. 241

 

Zofia Pociłowska-Kann urodziła się 3 marca 1920 roku w Charkowie. Rozpoczęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim, lecz wybuch wojny pokrzyżował jej plany. W roku 1940 wstąpiła do Związku Walki Zbrojnej. Była kurierką w Warszawie, później działała w konspiracji na terenie wschodniego Generalnego Gubernatorstwa. Aresztowana 19 marca 1941 r. w podwarszawskim Ursusie, została przewieziona na Pawiak, a następnie do więzienia na Zamku w Lublinie. Po śledztwie i przesłuchaniach została skazana na karę śmierci i 23 września 1941 r. wysłana do obozu koncentracyjnego w Ravensbrück. W obozie podjęła pierwsze próby rzeźbiarskie. W ukryciu robiła miniaturowe rzeźby z trzonków od szczoteczek do zębów, guzików, kawałków drewna; w języku obozowym rzeźby te nazywano „sabotażykami”. W roku 1945 wróciła do Warszawy, gdzie zapisała się na Wydział Rzeźby w Akademii Sztuk Pięknych. Studiowała w pracowni prof. Tadeusza Breyera. W czerwcu 1954 r. ukończyła studia u prof. Mariana Wnuka.

W dorobku artystycznym ma m.in. opracowanie plastyczne oraz rzeźbę dla polskiego pawilonu muzeum obozu w Ravensbruck; duże realizacje parkowe w Rusinowej koło Wałbrzycha (rzeźby w parku Pałacu Tielschów) i w Wałbrzychu: Starodzieje, Słoneczko; realizacje pomnikowe w Warszawie: obelisk ku czci ofiar Pawiaka (Muzeum Więzienia Pawiak), w Inowrocławiu: pomnik Powstańca Wielkopolskiego, we Włodawie: pomnik Bohaterom II Wojny Światowej, w Magdalence (las sękociński): pomnik „Pamięci rozstrzelanych” w 1942 roku więźniów z Pawiaka i Ravensbrück. Wykonywała prace konserwatorskie w Warszawie, w Bejscach (Kaplica Firlejów w Kościele Św. Mikołaja), Pińczowie, Kazimierzu Dolnym, na Cmentarzu Żydowskim w Warszawie.

Jest autorką wielu rzeźb kameralnych oraz portretów, w których wykorzystuje różnorodny materiał: korę, ceramikę, szkło, kamień. Pisze wiersze. Brała udział w wystawach krajowych i zagranicznych. Jej rzeźby znajdują się w Izraelu, Niemczech, Szwecji, USA.

 

Wybór i prezentacja obiektu: Joanna Gierczyńska

Promocja: dział promocji Muzeum Niepodległości w Warszawie