Do zakończenia projektu pozostało:

"Dostosowanie Pałacu Przebendowskich/Radziwiłłów do nowych funkcji kulturalnych i edukacyjnych
w tym dla osób niepełnosprawnych"
dni
3
1
0
godz.
1
0
min.
3
6
sek.
1
2

Wernisaże wystaw w Galerii Brama Bielańska


Galeria Brama Bielańska

Muzeum X Pawilonu Cytadeli Warszawskiej

ul. Czujna

(wjazd od strony Wisłostrady)

zaprasza

 

w piątek 7 lipca 2017 r. o g. 12.00

 

na wernisaż wystawy

 

Plakaty marynistyczne

 

Historia polskiego plakatu marynistycznego sięga lat 20. XX wieku. W Pucku odbyły się wówczas – 10 lutego 1920 roku – Zaślubiny Polski z Morzem. Przez cały okres dwudziestolecia międzywojennego powstawały plakaty, które w różny sposób propagowały polskie zagadnienia morskie. Plakaty takie powstawały również w czasie II wojny światowej, ale dotyczyły głównie Polskiej Marynarki Wojennej. Po wojnie sprawy gospodarki odżyły. Wpierw w formie odbudowy infrastruktury portów i stoczni, a następnie jej intensywnego rozwoju. Kolejne lata to wielokierunkowa rozbudowa gospodarki morskiej. W bogatych zbiorach Muzeum Niepodległości w Warszawie są również plakaty o tematyce marynistycznej. Właśnie nadarza się okazja, by część z nich zobaczyć – w Galerii Brama Bielańska. Wystawa będzie dostępna do 23 lipca 2017 r.

 


Galeria Brama Bielańska

Muzeum X Pawilonu Cytadeli Warszawskiej

ul. Czujna (wjazd od strony Wisłostrady)

zaprasza

 

od piątku 7 lipca 2017 r.

 

na wystawę

 

„Konstanty Sopoćko – twórca socrealistyczny

w zbiorach Muzeum Niepodległości w Warszawie”

 

Konstanty Maria Sopoćko, plakacista, grafik, urodził się w Warszawie 5 grudnia 1903 roku, zmarł w 1992 roku. Studiował w Szkole Sztuk Pięknych – malarstwo i rysunek u Mieczysława Kotarbińskiego, drzeworyt u Władysława Skoczylasa, grafikę użytkową u Edmunda Bartłomiejczyka i u Bonawentury Lenarta, a równocześnie historię sztuki na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej u Stanisława Noakowskiego, gdzie program nauczania stwarzał młodym architektom podstawy do projektowania również plakatu. Plakaty architektów odznaczały się dużą dyscypliną konstrukcyjną, logiczną

i oszczędną geometrią. Sopoćko przejął od kolegów z Politechniki ową oszczędność i wytworność polegającą na wyważeniu środków plastycznych, czego przykładem plakat handlowy reklamujący papierosy płaskie ekstra z 1936 roku. Dyplom Akademii Sztuk Pięknych uzyskał w Warszawie w 1934. Był członkiem Stowarzyszenia Artystów Grafików „Ryt”, Bloku Zawodowych Artystów Plastyków i Koła Artystów Grafików Reklamowych.

W czasie okupacji pracował w warszawskiej fabryce papy na ul. Podchorążych. Należał też do tajnego Koła Miłośników Grafiki i Ekslibrisu. Zaprojektował wówczas medal dla zwycięzców jedynych w historii żeglarstwa konspiracyjnych regat, które odbyły się w lipcu 1943 roku (tzw. regaty „YKP 1943”). Medal miał średnicę 8 cm i wykonany był w 12 lub 20 egzemplarzach. Pseudonim okupacyjny Sopoćki to „Kot”.

W latach 1945–1947 był kierownikiem pracowni malarskiej i graficznej w Centralnym

Domu Żołnierza i Domu Wojska Polskiego w Warszawie. W latach 1949–1955 pełnił funkcję kierownika artystycznego w redakcji „Płomyczka”, w latach 1950–1952 prowadził Katedrę Grafiki Użytkowej na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, w 1954 objął stanowisko konsultanta w Wydawnictwie Obrony Narodowej.

Zaprojektował kilkadziesiąt plakatów. Zasłynął jako autor wyrazistych propagandowych projektów („1 Maj. Niech żyje sojusz robotniczo-chłopski”, 1948, „Twój czyn, twój głos ojczyźnie”, 1948) w konwencji socrealistycznej, będących jednak jej pozytywnymi przykładami, kontynuacjami przedwojennej tradycji, o dobrej kompozycji i typografii. Oprócz wspomnianych „Płaskich extra” Sopoćko wykonał wiele plakatów handlowych: dla Monopolu Tytoniowego, Monopolu Spirytusowego, Loterii Państwowej, Wiedzy Powszechnej, i szczególnie uroczych – dla Ogrodu Zoologicznego.

W równej mierze zajmował się litografią (cykl „Siedem grzechów głównych”, 1927), drzeworytem, grafiką książkową, reklamową i artystyczną, szczególnie zaś umiłował exlibris, którego jest czołowym polskim twórcą. Jeden z pierwszych ekslibrisów Sopoćki, wykonany dla księgozbioru Leny Koeppe, został nagrodzony w Los Angeles. W dziedzinie książki zadebiutował w latach dwudziestych. W 1925 wykonał okładkę dla Biblioteki Groszowej, potem pracował dla Iskier, Książnicy-Atlas (od 1927), Naszej Księgarni, Państwowych Zakładów Wydawnictw Szkolnych. Ilustrował powieści dla młodzieży autorstwa Kornela Makuszyńskiego („O dwóch takich, co ukradli księżyc”, „Przyjaciel wesołego diabła”), Marka Twaina, Mariusza Zaruskiego, zaprojektował okładkę i obwolutę do książki „Świat ssaków” Romana Poplewskiego. Jest autorem książki ksylograficznej (strony zawierające tekst i obrazki wycięte są w całości, w jednym drewnianym klocku) zaprojektowanej do tekstu Adama Mickiewicza „O kozie, kózce i wilku”. Projektował również okładki czasopism.

Był autorem licznych znaków graficznych, m.in. gumki „Myszki”, wydawnictwa Ossolineum na 150-lecie istnienia, Towarzystwa Przyjaciół Książki, Wydawnictwa Wiedza Powszechna, Ministerstwa Obrony Narodowej, silnika do łodzi firmy Gajęcki i Danielewicz (1939), Czołówki Filmowej Wojska Polskiego (1966), ZPAP (1961), ale także godła państwowego (1946), godła Miejskich Zakładów Komunikacyjnych, herbu miasta Żyrardów. Projektował również etykiety (głównie na wyroby tytoniowe i alkoholowe), druki okolicznościowe (firmowe życzenia świąteczne itp.), znaczki pocztowe.

Prace Sopoćki wystawiano w Los Angeles na The International Bookplate Exhibition w 1933, gdzie otrzymał I nagrodę, a w rok później – honorowe wyróżnienie. W 1934 Sopoćko uczestniczył w wystawach w Marsylii i Chicago, w 1936 jego prace można było oglądać na Wystawie Sztuki Polskiej w Helsinkach i Londynie. W 1937 plakaty Sopoćki znalazły się wśród eksponatów pokazanych na Międzynarodowej Wystawie Sztuki i Techniki w Paryżu i przyniosły autorowi srebrny medal. Kolejne zagraniczne prezentacje miały miejsce w Lille (1937), Ottawie (1938), Pradze (1947), Budapeszcie (1948), w latach 1948–1949, z okazji Wystawy Grafiki Polskiej, w Brukseli, Gandawie, Hadze, Rotterdamie, Wiedniu, w 1952 – w Wenecji, w 1955 – w USA, Chinach, Brukseli, Tournai, Bukareszcie („Wystawa Plakatu Polskiego”). Indywidualne wystawy prac artysty odbyły się w Warszawie w roku 1947, 1969 i 1987.

Źródło: http://culture.pl/pl/tworca/konstanty–maria–sopocko